Kamps: “Iemand die niet in staat is zich te verweren bij verstek veroordelen tot lijfsdwang is veelzeggend over het CBR en de Rechtspraak”

Zijn rechtsbijstandsverzekeraar weigerde juridische bijstand te verlenen tijdens het meest recente kort geding dat het CBR tegen hem aanspande. Geld om zelf een advocaat in te schakelen had voormalig rijschoolhouder en klokkenluider Henrie Kamps niet. Hij leeft van een bijstandsuitkering van iets meer dan € 1.000 per maand.

Volgens Kamps heeft hij de rechtbank Gelderland herhaaldelijk geïnformeerd over zijn psychische situatie. Hij zegt te lijden aan PTSS als gevolg van een mishandeling bij het CBR-examencentrum in Enschede in 2022, waarvan hij stelt dat deze verband hield met publicaties op zijn blog. Daarnaast gebruikt hij al jarenlang antidepressiva. Desondanks besloot de rechtbank zijn beperkte schriftelijke verweer buiten beschouwing te laten en de vorderingen van het CBR toe te wijzen. Daarmee werd Kamps, die in de publieke discussie onder meer is omschreven als klokkenluider, voormalig rijschoolhouder en vermeend ‘CBR-stalker’, geconfronteerd met vergaande beperkingen.

“Ik ben in gesprek met mijn huisarts en een praktijkondersteuner ggz, omdat ik opnieuw vreselijke, soms gewelddadige nachtmerries heb. Ik voel me weer angstig in mijn eigen huis en ontwikkel opnieuw suïcidale gedachten. Ik strijd inmiddels al vijf jaar tegen het CBR, nadat ik in 2021 binnen het ICT-platform TOP misstanden ontdekte en volgens mij ernstige integriteitsschendingen door CBR-medewerkers aantrof, zowel binnen het management als op de werkvloer.

Jarenlang dacht ik sterk genoeg te zijn om de, naar mijn overtuiging, onder leiding van Alexander Pechtold ontstane mediahetze te doorstaan. Sinds de mishandeling, die volgens mij voorkomen had kunnen worden door twee lokale managers, is de angst echter onder mijn huid gekropen. Ik ben doodmoe, murw gestreden, maar weiger mij erbij neer te leggen en op te geven. Ik ben er bijna alles door kwijtgeraakt. Gelukkig woon ik in een huis dat niet mijn eigendom is.

Ik hoop dat ik opnieuw voldoende herstel om aan het laatste hoofdstuk te kunnen beginnen: het schrijven van een boek en het script voor een documentaireserie over hoe het CBR, het ministerie, de politie, het Openbaar Ministerie en de Rechtspraak volgens mij hebben gehandeld op basis van valse beeldvorming, manipulatie en machtsmisbruik door voormalig D66-politicus Alexander Pechtold, en over wat ik zie als de doofpotcultuur die onder de nieuwe CBR-directeur Nanouke van ’t Riet wordt voortgezet. Zij heeft de jacht op mijn ondergang zelfs geïntensiveerd. Dat ben ik aan mijzelf, andere slachtoffers van de angstcultuur in de rijschoolwereld en volgende generaties jongeren die hun rijbewijs tegen een eerlijke prijs willen behalen verschuldigd. Sinds corona zijn jonge mensen al voor enkele honderden miljoenen euro’s financieel benadeeld door malversaties binnen het CBR. Ik wil niet leven in een land waarin de overheid burgers kan vermorzelen alsof het mieren zijn. Dus óf ik doe er iets aan, óf ik stap eruit.”

Begin oktober moet Kamps opnieuw voor de politierechter verschijnen. Aanleiding is een incident enkele weken geleden tijdens een tv-reportage van PowNed, waarbij hij weigerde het CBR-examencentrum in Hengelo te verlaten. Daarnaast verwacht hij dat het CBR in de toekomst opnieuw zal proberen de eerder opgelegde lijfsdwang ten uitvoer te laten leggen, waardoor hij maximaal vijf dagen zou kunnen worden gedetineerd.

“Dat eerste verwijt ik vooral mijzelf. Ik kan genoeg argumenten noemen waarom het zo is gelopen, maar het was nooit de bedoeling om, verkleed als boef, het examencentrum binnen te gaan. Het plan was om samen met de cameraploeg aangifte te doen op het politiebureau in Hengelo. Dat was omdat ik in de voorbije jaren voortdurend door de politie en het Openbaar Ministerie ben tegengewerkt wanneer ik aangifte wilde doen van ambtsmisdrijven. Ondanks een enorme hoeveelheid bewijs weigert het Openbaar Ministerie onderzoek te doen naar Pechtold en anderen binnen het CBR. Justitie heeft daar overduidelijk geen zin in. Ze besparen kosten noch moeite om mensen als Frits van Eerd, Marco Borsato en anderen de cel in te krijgen, maar types als Alexander Pechtold kunnen gewoon hun gang gaan. Datzelfde geldt voor zijn opvolgster Nanouke van ’t Riet en topambtenaren op het ministerie. Die kunnen de wet moeiteloos naast zich neerleggen en klokkenluiders kapot procederen. Ik vind dat heel erg kwalijk en ik weet dat dit vaker gebeurt dan de gemiddelde Nederlander zich beseft.”

“Een brief die ik die vrijdagochtend van het Openbaar Ministerie ontving over de aangifte die ik had gedaan tegen Jens van Rijn, het feit dat ik werd klemgereden door een zwarte Mercedes terwijl ik op grotere afstand van het CBR stond en het optreden van twee burgeragenten die in die Mercedes zaten, hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat ik de controle over mezelf verloor. Daar worstel ik nog iedere dag mee. Het zes uur durende verblijf in de politiecel heeft mijn PTSS opnieuw aangewakkerd en veroorzaakt weer suïcidale gedachten. Maar dit keer was het mijn eigen fout; de vorige keer was het volgens mij een opzetje tussen het CBR, de politie en een hulpofficier van justitie.

De gedachte dat ik door de opgelegde lijfsdwang opnieuw in een cel terecht kan komen, leidt tot suïcidale gedachten en nachtmerries. Dat wordt versterkt doordat ik ervan overtuigd ben dat het CBR de rechtbank heeft gemanipuleerd en misleid en dat er meineed is gepleegd met de overgelegde meldingen van vermeend ‘hinderlijk volgen’, die afkomstig zouden zijn van examinatoren.”