Op 14 februari 2021 — inmiddels bijna vijfentwintig jaar geleden — ziet rijschoolhouder Kris Kalloe een van zijn examenkandidaten vertrekken in een splinternieuwe lesauto van Cityline, destijds de grootste rijschool van Den Haag. Het voertuig keert nooit terug. Een kwartier na vertrek wordt het examenvoertuig op spoorwegovergang ’t Haantje in Rijswijk van twee kanten geramd door NS treinen. Anders dan bij Stint-drama van enkele jaren geleden vallen er geen doden of gewonden. Voor Kalloe betekent het ongeluk echter het begin van een persoonlijke en zakelijke financiële ondergang.
[addtoany]
Het ongeluk dat alles veranderde
Volgens het proces-verbaal is de examinatrice, werkzaam bij het CBR in Rijswijk, verantwoordelijk voor het incident. Zij zou hebben gehandeld conform het handboek voor examinatoren. Daarin staat dat, wanneer een lesauto stilvalt op een spoorwegovergang, deze weer in beweging moet worden gebracht ‘op de koppeling’ Door het loskoppelen van het tweede gaspedaal van de dubbele bediening ontnemen CBR examinatoren zichzelf namelijk de mogelijkheid om gas te geven. Precies dat gebeurde die bewuste dag.
[tekst gaat door onder afbeelding]
De Surinaams-Nederlandse Kalloe ziet het nog altijd scherp voor zich. “Het loskoppelen van het tweede gaspedaal maakt gas geven onmogelijk. Dat is exact wat hier is gebeurd,” zegt hij. “Maar niemand stelde daar destijds vragen bij. Ik zelf ook niet, omdat je niet anders weet dan dat je moet luisteren naar het CBR, anders nemen ze geen examens meer af voor je rijschool. Had ik het wel geweten, dan nog”
[tekst gaat door onder afbeelding]
Een schikking zonder houvast
In gesprekken met de toenmalige CBR-directie wordt mondeling een schikking bereikt. Adjunct-directrice Vera Bergkamp — later voorzitter van de Tweede Kamer — zou de overeenkomst formaliseren. Dat gebeurt echter nooit. De verzekeraar Nationale-Nederlanden keert de maximale verzekerde som van 2,5 miljoen euro uit. De resterende schade blijft voor rekening van Kalloe.
Het gevolg: het verlies van zijn bedrijf, zijn woning en uiteindelijk ook zijn huwelijk. “Het enige grote geluk dat ik heb overgehouden, zijn mijn kinderen en kleinkinderen,” zegt hij. Kris leeft in armoede anno 2026.
Juridische strijd zonder uitkomst
In een poging zijn gelijk te halen, schakelt Kalloe het gerenommeerde Amterdamse advocatenkantoor Houthoff in. Jaren van procederen volgen, maar het kost hem al zijn spaargeld en levert niets op. Het is 2012 als hij de strijd moet staken. Het eindeloos procederen tegen de overheid heeft zijn tol geeist. Kris Kalloe heeft geen geld meer. Pas later, begin 2022, bij het lezen van een column van journalist Henrie Kamps, beseft Kalloe dat een cruciale vraag nooit is gesteld: waarom koppelde de examinator het gaspedaal zelf los?
“Niemand in de rijschoolwereld zette daar vraagtekens bij. Ik ook niet,” erkent hij. “Henrie Kamps nam mij wél serieus en hielp mij in mijn strijd om het tweede gaspedaal wettelijk te verplichten.”
[tekst gaat door onder afbeelding column]
Noodkreten aan instanties
In 2024 en 2025 richt Kalloe zich opnieuw tot instanties: de CBR-directie, het ministerie, de Arbeidsinspectie, de Onderzoeksraad voor de Veiligheid en de Inspectie Leefomgeving & Transport. Zijn boodschap: het loskoppelen van het tweede gaspedaal tijdens rijlessen en examens vormt een structureel veiligheidsrisico.
De reacties stellen teleur. Voormalig D66-leider Alexander Pechtold schrijft in zijn laatste reactie “geen enkele reden te zien” om het besluit terug te draaien, omdat het volgens hem de verkeersveiligheid zou bevorderen. “Hoe dan?” vraagt Kalloe zich af. Andere instanties reageren pas nadat zij brieven ontvangen van het Nationaal loket Onrecht — en wijzen vervolgens naar elkaar.
Zelfs Chris van Dam, voormalig voorzitter van de parlementaire enquêtecommissie Kinderopvangtoeslag, schuift volgens Kalloe de verantwoordelijkheid van zich af.
Een kwestie die blijft knagen
Vijfentwintig jaar na dato is de zaak voor Kris Kalloe nog altijd niet afgesloten. Wat begon als een ogenschijnlijk goed afgelopen ongeluk, blijkt een tragedie zonder eindpunt. Niet door lichamelijk letsel, maar door bestuurlijke beslissingen, juridische stilstand en een veiligheidsvraag die volgens hem nooit écht is beantwoord.
Examinatrice inmiddels met pensioen; tijd voor de waarheid
‘De examinatrice is volgens het procesverbaal geboren in 1957 en dus al enkele jaren gepensioneerd. Ik ben jarenlang kwaad geweest op haar, maar inmiddels weet ik dat zij destijds geen andere keuze had. Dat de opdracht om het gaspedaal los te koppelen vanuit de directie van het CBR kwam; Vera Bergkamp. Ik hoop dat ze mij ook een rustig pensioen gunt. Zover is het nog niet, ik moet nog wat jaartjes. Maar het zou haar sieren wanneer ze niet verklaard waarom ze niet tijdig van de spoorwegovergang kwam.’ aldus Kris Kalloe
